Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2022

Ένα δράμα με πρωταγωνιστές δύο λικέρ κι ένα ουίσκι: ένα φιλμ νουάρ για δυνατούς λύτες. “Άγνωστοι στο τρένο” στο θέατρο Αγγέλων Βήμα

 

Οι Άγνωστοι στο τρένο, ένα έργο εμπνευσμένο από το διαχρονικό φιλμ νουάρ, με ψυχολογικές προεκτάσεις, έρχεται να συνταράξει τα νερά της φετινής θεατρικής σεζόν και γιατί όχι, να κερδίσει το ενδιαφέρον. Να τραβήξει τη ματιά ακόμα και του πιο “αδιάφορου” θεατή βάζοντάς τον στη διαδικασία να σκέφτεται αυτό που παρίσταται τη δεδομένη στιγμή και ταυτοχρόνως να το αναλύει, προσπαθώντας να φτάσει στον τελικό στόχο. Πράγματι, αυτή είναι η δομή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος. Τι κάνει όμως το αστυνομικό μυθιστόρημα τόσο γοητευτικό; Μα φυσικά, ο συνδυασμός του με τον αέρα του φιλμ νουάρ που σαν είδος -πρώτα απ'όλα- κινηματογραφικό, λίγο το μαύρο χρώμα που τυλίγει την ιστορία, λίγο το μυστήριο που αποπνέουν οι χαρακτήρες καθώς και η κομψότητα σε επίπεδο ενδυματολογικό, είναι τα στοιχεία που έλκουν σαν μαγνήτης διότι λειτουργούν σαν πείραμα εν εξελίξει. Πρωταρχικά, το αστυνομικό θρίλερ απαιτεί πλήρη συγκέντρωση, σχεδόν αφοσίωση για να μπορέσεις να αποκρυπτογραφήσεις τις μύχιες σκέψεις, τα ανομολόγητα πάθη των χαρακτήρων, τα δυνατά και αδύναμα σημεία τους, αυτά που τους καθιστούν μοναδικούς.


Υπόθεση μεταξύ δύο ανδρών και στο παρασκήνιο οι γυναίκες. Η παραδοξότητα που ανατρέπει την τυπική δομή του φιλμ νουάρ, σπάζοντας τα παγιωμένα στερεότυπα του όρου.


Ένα βαγόνι ενός τρένου. Ένα μακρύ ταξίδι σε σταθερή τροχιά. Δύο άγνωστοι άνδρες δίχως αφορμή, ξεκινούν να συζητούν και να ανταλλάσσουν στιγμές από τη ζωή τους μέσα σε λίγη ώρα. Αναμφισβήτητα, από το πρώτο κιόλας λεπτό, αντιλαμβανόμαστε πως μια απλή συζήτηση θα μετατραπεί στον πιο σκοτεινό εφιάλτη. Ο Κρέιγκ Βάρνερ ακολουθεί το κλιμακωτό μοτίβο όσον αφορά την εξέλιξη της δραματικής πλοκής. Σιγά- σιγά, ξεδιπλώνει τις δύο παράλληλες ζωές που φτάνουν στο σημείο τομής αφού σημαδεύονται από το έγκλημα. Στη συνέχεια, ακολουθούν σε αφηγηματικό επίπεδο, σε δεύτερη μοίρα, οι ζωές των γυναικείων προσώπων που έχουν συμβάλλει καθοριστικά, άλλοτε περισσότερο κι άλλοτε λιγότερο, στην ψυχοσύνθεση των ανδρών. Είναι ευρέως γνωστό ότι στο φιλμ νουάρ, η μοιραία γυναίκα λειτουργεί σαν απρόσιτο ον που έλκει, μαγνητίζει και παγιδεύει τους άνδρες. Ο συγγραφέας εδώ ανατρέπει το πρώτο δεδομένο. Δεν υπάρχει η μοιραία γυναίκα εδώ. Τουλάχιστον όχι εμφανώς στο έργο που εξετάζουμε. Εντούτοις, θα μπορούσε να γίνει λόγος για την ύπαρξη του μοιραίου άνδρα. Ο μοιραίος άνδρας “δένει” στη φαρέτρα του πολλές ανθρώπινες ζωές που “εξαρτώνται” από τις βουλές του. Σαν υπνωτισμένα πιόνια κινούνται προς την εκτέλεση του θελήματός του, στερούμενοι ψυχραιμίας και καθαρού μυαλού.





Ο μοιραίος άνδρας διαθέτει γυναικεία στοιχεία επάνω του και αυτό είναι απολύτως προφανές. Θα εξηγήσω γιατί. Αυτός ο άνδρας παλεύει με τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που έχει μια γυναίκα, προσπαθώντας να ισορροπήσει το συναίσθημα με τη λογική. Στην περίπτωση των Αγνώστων στο τρένο, ο Μάνος Παπαδάς ενσαρκώνει το ρόλο του Τσαρλς Μπρούνο επάξια. Έχει όλο το πακέτο: η εξωτερική του εμφάνιση, ιδιαιτέρως προσεγμένη σε συνδυασμό με τη γνώση του και την ικανότητα να μπορεί ως ρόλος να αυτοπλασάρεται με επιτυχία, κερδίζει το χειροκρότημα του κοινού. Με άλλα λόγια, κατέχει την τεχνική του σαγηνεύειν, καταρρίπτοντας τα όρια του πραγματικού και του φανταστικού. Υφαίνει ένα είδος πραγματικότητας μέσα στο οποίο, ο τρόπος που μιλάει και κινείται, οι εκφράσεις του προσώπου του και η τολμηρή αποφασιστικότητά του δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης ότι ο ήρωάς του έχει όλα τα φόντα να κατακτήσει κάθε στόχο. Ακροβατεί από το συναισθηματισμό στον κυνικό δυναμισμό. Είναι ένας ηθοποιός, ερμηνευτής που ζει το ρόλο εις βάθος. Είμαι βέβαιη ότι στο μέλλον θα τον δούμε να κάνει άλματα στο χώρο του θεάτρου σε εξίσου απαιτητικούς ρόλους.



Η Αθηνά Μαυρομάτη προσέγγισε το ρόλο της μητέρας με εσωτερικό τρόπο. Βιώνει το δράμα της Έρσης βουβά, σχεδόν αποστασιοποιημένα. Ένα επιπλέον στερεότυπο του φιλμ νουάρ που ανατρέπεται είναι το ότι ενώ στην κλασσικά διαχρονική δομή του, η μοιραία γυναίκα είναι εκείνη που διαπράττει το έγκλημα, εδώ παρουσιάζεται συγκαλυμμένα ως ο ηθικός αυτουργός που έχει προετοιμάσει και καλλιεργήσει το κλίμα για την ανατροφή του εν δυνάμει δολοφόνου. Στην περίπτωση της μητέρας, η Έρση έχει αναπτύξει μια σχέση σχεδόν αιμομικτική, ευνουχίζοντας το γιο της, αφήνοντας βαθύ το αποτύπωμα του τραύματος στη διασαλευμένη ψυχή του.


Ο Αλέξιος Κοτσώρης ερμήνευσε το ρόλο του αρχιτέκτονα, Γκάι Χάινς. Παρουσίασε άψογα το ρόλο του αγνού ανθρώπου που γίνεται υποχείριο, εξιλαστήριο θύμα που προσπαθεί να ξεφύγει από τα δίχτυα του κακού.


Η Ανδρονίκη Αβδελιώτη συγκλονίζει στο ρόλο της Ανν. Στην αρχή και στο τέλος, ως βουβό πρόσωπο, αφήνει με το βλέμμα της να ξεδιπλωθεί ο ψυχισμός της ηρωίδας που εκείνη ενσαρκώνει. Είναι εκείνος ο ρόλος που ζητάει να πάρει απαντήσεις στα χιλιάδες γιατί που ταλανίζουν τη ζωή της και τη ζωή του άνδρα της.


Ο Ανδρέας Ζάκκας ξεπέρασε την αδύναμη στιγμή που έχασε τα λόγια του επί σκηνής, εντυπωσιάζοντας στο ρόλο του ιδιωτικού ντετέκτιβ, Άρθουρ Τζέραλντ. Η θεατρική του υπόσταση, διττή: από τη μια, ο άνθρωπος που ερευνά και ανακαλύπτει τον ένοχο ενώ παράλληλα, θα μπορούσε να είναι η μορφή του πατέρα που αντιμετωπίζει στοργικά το γιο που παραστράτησε. Η λεγόμενη φωνή της συνείδησης προσωποποιημένη, που δίνει τη συγχώρεση.


Ο Σταμάτης Μπαντούνας υποδύεται τον Φρανκ Μάγιερ. Με καθαρή άρθρωση και εκφραστικότητα, κερδίζει πόντους και εγείρει ερωτήματα σχετικά με την παρουσία του στην εξέλιξη της δραματικής πλοκής.



Η σκηνοθεσία εστιάζει στο διττό περιβάλλον, το οποίο σιγά- σιγά χάνει τα όρια του και γίνεται ένας ενιαίος δραματικός χώρος. Ο ρεαλισμός βρίσκεται σαφώς σε πρώτο πλάνο με το συναίσθημα να κλιμακώνεται όπως και όπου χρειάζεται. Η Ανδρονίκη Αβδελιώτη στρέφει το σκηνοθετικό βλέμμα της στους χαρακτήρες του έργου, πλέκοντας μια αόρατη σκακιέρα επάνω στην οποία τοποθετούνται και δοκιμάζονται. Το μυστικό έγκειται στο γεγονός ότι η σκηνοθεσία εδώ κρύβει και αποκαλύπτει περισσότερες λεπτομέρειες που με την πρώτη θέαση δεν καθίστανται άμεσα αντιληπτές.


Η αλήθεια που φανερώνει ο κάθε ήρωας περιβάλλεται από τον υποβλητικό φωτισμό του Βασίλη Κλωτσοτήρα. Εντείνεται για ακόμα μια φορά το αίσθημα της εφιαλτικής αγωνίας. Τα πρόσωπα φωτίζονται, δίνοντας την ψευδαίσθηση στο θεατή ότι πρόκειται για τα προσωπικά πορτραίτα του καθενός τα οποία έχουν πνοή ζωής και βάζουν το δικό τους λιθαράκι στην ιστορία, κατευθύνοντας τις εξελίξεις.




Η μουσική σύνθεση της Αργυρώς Καπαρού εντοπίζεται στις νότες του πιάνου και στους ήχους του μεταλλόφωνου. Ένα μείγμα που προκαλεί το σασπένς και την αγωνία από την έναρξη μέχρι και τη λήξη του έργου.


Τα σκηνικά και τα κοστούμια των Νικολάου Μαρμαροτούρη και Ανδρονίκης Αβδελιώτη μας παραπέμπουν στην εποχή όπου η κομψότητα κυριαρχούσε, όντας το άλφα και το ωμέγα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η εξωτερική εμφάνιση όφειλε να είναι φροντισμένη κατά το άριστον και τα σκηνικά αντικείμενα όπως η διαρρύθμιση των δύο σπιτιών έφερε τον αέρα του καλού γούστου, πάντοτε συμβατή σύμφωνα με το πλαίσιο διαβίωσης των ηρώων. Το σπίτι του αρχιτέκτονα μινιμαλιστικό με ένα γραφείο, δύο πολυθρόνες και έναν πίνακα σε αντιπαραβολή με την έπαυλη του Τσαρλς Μπρούνο όπου δεσπόζει ο βαρύτιμος καθρέφτης από χρυσό και στο βάθος το τρόλεϊ με τα αλκοολούχα ποτά.



Οι Άγνωστοι στο τρένο ξεδιπλώνουν την ευθραυστότητά τους, κινούμενοι σ'ένα ασφυκτικό πλαίσιο όπου η ευαίσθητη ισορροπία μπορεί να σπάσει με το παραμικρό όπως μια λεπτή κλωστή. Το τραύμα γίνεται ο μοχλός που οδηγεί τα πρόσωπα να εμπλακούν σε μια σκακιστική μονομαχία απρόβλεπτων διαστάσεων όπου οι κινήσεις είναι πολλές όπως και οι ερμηνείες. Η καθαρότητα της αγνότητας και η γοητεία της φαυλότητας συγκρούονται. Ο νικητής τα παίρνει όλα και ο χαμένος λυτρώνεται.


Εσείς τι θα διαλέγατε να πιείτε; Ένα ανάλαφρο αρωματικό λικέρ από μήλα ή ένα μεθυστικό ουίσκι από σταφύλια; Ό,τι κι αν προτιμήσετε, θα εξερευνήσετε τμήματα της μαγικής ευαλωτότητας του καθενός. Η γοητεία έγκειται στη διαφορά του να Είσαι. Αρκεί να γίνετε συνταξιδιώτες στο τρένο.


Ελένη Αναγνωστοπούλου, απόφοιτος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών.

Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2021

Please take my sunshine away only if it's about the whole good. / Η πανούκλα σπάει την εδραιωμένη πραγματικότητα, διασαλεύοντας την ελευθερία.

 

Please take my sunshine away only if it's about the whole good.


Η πανούκλα σπάει την εδραιωμένη πραγματικότητα, διασαλεύοντας την ελευθερία.


Της Ελένης Αναγνωστοπούλου, θεατρολόγου και μέλους της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών.



Μα για ποια πανούκλα μιλάει επιτέλους ο Αλμπέρ Καμύ; Το εν λόγω δραματικό αφήγημα προσφέρεται για ανάλυση και υποκειμενική τοποθέτηση επί της ερμηνείας του κειμένου. Με άλλα λόγια, ερμηνείες χωρούν πολλές. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι ποτέ έτοιμος να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις, πόσο μάλλον όταν πρόκειται περί πανδημίας που πλήττει το κοινωνικό σύνολο. Μόνος, σαν το φτερό στο άνεμο, κινείται απευθείας στον κίνδυνο, έχοντας μαζί του την ψευδαίσθηση ότι δεν θα τον αγγίξει ο θάνατος.



“Ο άνθρωπος δεν είναι αθάνατος”. Και η διαπίστωση αυτή τον τρομάζει, τον αποδιοργανώνει. Τον βγάζει έξω από τα λιμνάζοντα νερά της καθημερινότητάς του, από την περιχαρακωμένη ασφάλειά του. Η ζωή τίθεται σαν ερώτημα υπό αμφισβήτηση. Τι θα πει ζωή; Και πώς πρέπει να ζήσει κανείς τη ζωή του; Με φόβο; Δεν πήγε ποτέ μπροστά, αντιθέτως παρέμεινε πίσω. Στάσιμος. Ακίνητος. Αδρανής. Ανενεργός. Και πώς πρέπει να ζήσει κανείς τη ζωή του; Με άρνηση, έχοντας την πεποίθηση ότι είναι αήττητος; Έχασε από χέρι. Η λογική απουσιάζει και τη θέση της πήρε η ξεροκεφαλιά. Οι άνθρωποι έχουν φαινομενική επίγνωση της θνητότητάς τους, σε πρωταρχικό στάδιο βέβαια. Και κάπου εκεί, αρχίζει η αφορμή να γίνεται το έναυσμα για τη δημιουργία αυτού του θεατρικού σύμπαντος, του παράξενα -ανοίκεια οικείου- μα τόσο γνώριμου. Το θεατρικό παράλογο όπως το ορίζει ο Καμύ μέσα από τη λογοτεχνία του, διαφαίνεται μέσα από την πολύπλοκη ύφανση της υπόθεσης και μέσα από την αδυναμία που διέπει τους χαρακτήρες να κατανοήσουν τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω τους. Τα αποδέχονται σαν μέρος της καθημερινότητας, που υπάρχει αναγκαστικά, ενάντια στη δική τους θέληση. Ο υπαρξιακός προβληματισμός υφίσταται σαν ένα αναπάντητο, ανθρώπινο ερώτημα που βρίσκει διέξοδο σ'έναν αέναο κύκλο φαυλότητας.





Η γοητεία των λογοτεχνικών κειμένων αιτιολογείται από το γεγονός ότι ο αναγνώστης όταν εισέρχεται με προσήλωση στον κόσμο των γραμμάτων, κατασκευάζει τη δική του πραγματικότητα, ορμώμενος από την γραφόμενη. Υφαίνει δηλαδή το δικό του ρεαλισμό.


Πράγματι, ένα λογοτεχνικό κείμενο αποτελεί ένα σύμπαν από μόνο του, καθώς εκεί περιγράφονται τεκταινόμενα που λαμβάνουν χώρα είτε στη σφαίρα του πραγματικού, είτε του φανταστικού. Στην περίπτωση της Πανούκλας, ο αναγνώστης χρειάζεται να αναλάβει δράση. Θα ήθελα να εξάρω σε αυτό το σημείο, το κομμάτι της δραματουργικής επεξεργασίας διότι πιστεύω ότι έπαιξε καθοριστικό και συνάμα σπουδαίο ρόλο στο ανέβασμα το οποίο εξετάζουμε. Η Σοφία Καραγιάννη και ο Μιχάλης Βραζιτούλης διάβασαν με προσοχή το πρωτότυπο κείμενο πριν περάσουν στη θεατρική διασκευή. Γνωρίζουμε ότι όταν το πρωτότυπο κείμενο έχει γραφτεί με την πρόθεση να διαβαστεί, αποτελεί εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα για τον οποιονδήποτε, να το μετατρέψει σε θεατρικό έργο αξιώσεων που κάθε φορά, σε εκπλήσσει με τις εναλλαγές και τη δυναμική του. Έπρεπε λοιπόν, το έργο να περάσει από τη ζεστασιά ενός δωματίου, στη σκηνή και να λάβει διαστάσεις. Ως εκ τούτου, κόπηκε η εκτενής αφήγηση και τη θέση της πήραν οι δραματοποιημένοι διάλογοι που εντείνουν την αγωνία των θεατών. Με φόντο το γλαφυρό βλέμμα και με οδηγό το σασπένς, ταξιδεύουμε νοερά στην Αλγερία, στην παραθαλάσσια πόλη του Οράν κατά τη δεκαετία του 1940. Εκεί όπου ο ρους της ζωής διαταράσσεται από ένα αόρατο μικρόβιο. Ο τυχαίος θάνατος πολλών αρουραίων, αρχικά αφήνει αδιάφορο το πλήθος, στην πορεία το ταρακουνάει συθέμελα εφ'όσον αποτελεί απειλή για τη ζωή.



Άβυσσος η ψυχολογία των μαζών. Ο ρόλος των δύο περαστικών με τα αδιάβροχα.


Όταν ένα γεγονός παύει να είναι σύμπτωση, τότε μας καθιστά ανήσυχους. Όταν ένα γεγονός βρίσκεται έξω από τα μέτρα μας, προσπαθούμε να το κατανοήσουμε. Φυσικά, όταν η κατάσταση είναι διαχειρίσιμη. Ελεγχόμενη. Στην Πανούκλα, ο Καμύ καταρρίπτει τον έλεγχο. Τα πάντα μπορούν να συμβούν και ο άνθρωπος είναι ανέτοιμος να διαχειριστεί το παράδοξο, παρολαυτά, έρχεται σε άμεση επαφή με το απροσδόκητο. Οι δύο περαστικοί είναι πρόσωπα κομβικά στην εξέλιξη της δραματικής πλοκής. Χρειάζεται να συμβεί το πλέον αναμενόμενο, ένας θάνατος ενός συνανθρώπου τους από την πανούκλα για να ξεκινήσουν να συνομιλούν χωρίς να ακούν τι πραγματικά ξεστομίζουν. Έντεχνα, ο Καμύ πετυχαίνει το σκοπό του: να μας βάλει σε σκέψεις χωρίς να μας έχει δώσει τη λύση. Μας δίνει όμως την ιδέα σχετικά με τη σοβαρότητα των δύο φαινομένων. Από τη μία η ζωή, από την άλλη ο θάνατος. Κανένα από τα δύο, δεν στερείται σοβαρότητας κι εδώ ακριβώς έγκειται ο υπαρξισμός. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να φύγεις. Υπάρχουν πολλοί τρόποι που υποβοηθούν το πέρασμα από το φως στο απόλυτο σκοτάδι του χάους. Υπάρχει ένας, επίπονος τρόπος να υπάρξει το φως. Το θείο δώρο της ανθρωπότητας που δίνεται άπαξ. Ο Καμύ συνθέτει το τελεολογικό μέρος της Πανούκλας: κατά πόσο εκτιμάται το πολυτιμότερο αγαθό; Στο τέλος, αυτό που μένει είναι είτε η εκτίμηση του δώρου της ζωής και το συναίσθημα της ευγνωμοσύνης, είτε η πλήρης αχαριστία και άρνηση της ενεργειακής δύναμης που καλείται ζωή. Στην Πανούκλα, οι ήρωες αλλά και οι θεατές έρχονται αντιμέτωποι με το μανιφέστο απελευθέρωσης από τα νοητικά δεσμά. Πιο συγκεκριμένα, αποτινάσσουν θέλοντας και μη, τις παρωπίδες και τα στεγανά ετών που παγιώθηκαν και καθοδηγούσαν τη ζωή τους. Επίπονα μα αναγκαία για την εξέλιξή τους σε κάτι ανώτερο: τον σκεπτόμενο και διερωτώμενο άνθρωπο.





Η πάνω σκηνή του θεάτρου 104 είναι ντυμένη με το μαύρο σκηνικό της Κωνσταντίνας Κρίγκου. Επάνω στο μαύρο καμβά, στο απόλυτο έρεβος, τελείται μια διπλή θεατρική σύμβαση: εισαγόμαστε αφ'ενός στη θεατρική σύμβαση που λαμβάνει χώρα μπροστά στα μάτια του θεατή και αφ'ετέρου στον τέταρτο τοίχο όπου δεν βλέπουμε τι γίνεται αλλά γινόμαστε κοινωνοί των γεγονότων. Παρακολουθούμε ομιλίες, δε βλέπουμε εκφράσεις. Τις ανασυνθέτουμε στο νου μας, βιώνοντας παράλληλα κάθε συναίσθημα.


Η σκηνοθεσία είναι της Σοφίας Καραγιάννη. Ευφυέστατο σκηνοθετικό εύρημα, η μεταφορά διάφορων παπουτσιών, ποικίλου χρώματος, ανεξαρτήτως ύψους τακουνιού και ύπαρξη ή μη αυτού. Μια ολόκληρη πόλη απλώνεται και παραδίνεται αμαχητί στα πλοκάμια του βάκιλου της πανούκλας. Όλοι επηρεάζονται και όλοι θρηνούν την αντίξοη τύχη, άνδρες- γυναίκες, νέοι και ηλικιωμένοι. Πάνω σ'αυτό το μοτίβο, η σκηνοθεσία κατορθώνει να συγκινήσει με τις ερμηνείες επιπέδου. Οι ηθοποιοί ερμηνεύουν πίσω από τις γραμμές και κάθε φορά, χρησιμοποιούνται τεχνάσματα που αποδεικνύουν ότι στον κόσμο του Καμύ, τίποτα δεν είναι δεδομένο. Δεν μπορείς να συμφιλιωθείς με το ανοίκειο. Απλώς, εξοικειώνεσαι μαζί του και λίγο λίγο συνηθίζεις την παρουσία του. Δόθηκε έμφαση στο ρεαλισμό και όχι στο γκροτέσκο, σημάδι που αποτελεί αναμφίβολα την ισορροπία της παράστασης.





Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης υποδύεται το γιατρό Μπέρναρντ Ριέ. Βαθιά ανθρώπινος και ταυτόχρονα σκεπτικός, προσεγγίζει το ρόλο του με σαφήνεια. Από τη μία, ενσαρκώνει την πτυχή του επαγγελματία γιατρού που δεν του μένει άλλη επιλογή παρά να καταπολεμήσει το μικρόβιο, όντας στην πρώτη γραμμή για το συνάνθρωπο. Από την άλλη, εξωτερικεύει την ευαισθησία και την ανθρωπιά για τη γυναίκα του που παλεύει με την επάρατη νόσο. Αντιμετωπίζει την Πανούκλα με διερευνητικό ύφος, πραγματιστικά ρεαλιστικό. Αγωνιά αλλά δεν χάνει την ψυχραιμία του.


Ο Κωνσταντίνος Πασσάς ενσάρκωσε δύο ρόλους εξίσου απαιτητικούς. Αυτόν του καρδινάλιου Πανελού καθώς και το ρόλο του δημάρχου της πόλης. Δύο πρόσωπα, δύο ήρωες που ανήκουν στην πολιτειακή εξουσία, εντούτοις ο καθένας αντιμετωπίζει το ζήτημα από το δικό του μετερίζι και σαφώς από την προσωπική του σκοπιά. Ο Πανελού βιώνε εξάρσεις κι εντάσεις από το θρησκευτικό βήμα. Οι λόγοι του πύρινοι, γεμάτοι σιγουριά που δεν επιβεβαιώνεται από κάπου, απλά είναι μια γενικά αποδεκτή αλήθεια ως η μόνη αλήθεια. Απευθυνόμενος στο ποίμνιο, κάνει λόγο για τη θεϊκή τιμωρία που προέρχεται από έναν Θεό, άτεγκτο, αδυσώπητο. Τιμωρό. Με αυτή τη λογική, καλεί τους πιστούς να “μεταλάβουν” τη μόνη σωτηρία όπου είναι η Πίστη στο Θεό, η οποία γιατρεύει τα πάντα.


Ως δήμαρχος της πόλης, έδειξε με εύγλωττο τρόπο την παντελή έλλειψη προτάσεων από την πολιτεία για την εξυγίανση και αντιμετώπιση του ιού, ενώ η αδυναμία του να βοηθήσει την πόλη είναι παροιμιώδης. Εκατό τοις εκατό πειστικός, δεν παρεξέκλινε της ερμηνευτικής πορείας που του ανατέθηκε.


Ο Δημήτρης Μαμιός ενσάρκωσε το ρόλο του μουσικού σε στυλ πρόζας. Αεικίνητος, εκφραστικός με υψηλές θεατρικές ικανότητες, μας έπεισε ότι η πανούκλα “περνάει” άνετα στην αντίληψη και τη συνείδησή μας ως ένας θυμωμένος άνθρωπος που ο θυμός του κάνει κρεσέντο και διαλύει τα πάντα στο πέρασμά του.


Οι φωτισμοί του Νίκου Βλασόπουλου, υποβλητικοί, ταιριαστοί με τη θεματολογία του έργου.


Η Μαργαρίτα Τρίκκα επιμελήθηκε το κινησιολογικό μέρος της παράστασης, χαρίζοντας στους ερμηνευτές κινήσεις εξωπραγματικές που εντυπωσιάζουν, άρρηκτα συνδεδεμένες με τον εκάστοτε ρόλο.



Γιατί αξίζει να δει κανείς την Πανούκλα: γιατί θα μπει στη διαδικασία να αναρωτηθεί τι σημαίνει Ελευθερία για τον ίδιο και τι θα θέσει ως στόχο για να την κατακτήσει. Εξάλλου, είναι εύκολο να είσαι δυστυχισμένος γιατί απλά βουλιάζεις στο στενάχωρο κύκλο. Για να καταστείς πραγματικά ευτυχισμένος, είναι απαραίτητο να βιώσεις πόνο και εσωτερισμό για να μπορέσεις να βρεις αυτό που θέλεις για τη ζωή σου και αυτό το κάτι που σε εξυπηρετεί ωφέλιμα πνευματικά.





Η ταυτότητα της παράστασης


Συντελεστές


Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη


Μετάφραση-Δραματουργική Επεξεργασία: Σοφία Καραγιάννη, Μιχάλης Βραζιτούλης


Σκηνικά-Κοστούμια: Kωνσταντίνα Κρίγκου


Μουσική: Στάθης Δρογώσης


Επιμέλεια Κίνησης: Μαργαρίτα Τρίκκα


Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος


Βοηθός σκηνοθέτη: Βασιλική Διαλυνά


Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2021

Λήμαν Μπράδερς: Άνοδος και Πτώση μιας τραπεζικής αυτοκρατορίας με θεμέλια εμπιστοσύνης. Ένα όνομα, μια ιστορία.

 

Λήμαν Μπράδερς: Άνοδος και Πτώση μιας τραπεζικής αυτοκρατορίας με θεμέλια εμπιστοσύνης. Ένα όνομα, μια ιστορία.

Μια κριτική της θεατρολόγου Ελένης Αναγνωστοπούλου





Ποτέ άλλοτε, η θεωρία των οικονομικών και διατραπεζικών θεμάτων δεν ήταν τόσο ενδιαφέρουσα προσφιλής στο φιλοθεάμων κοινό και δή στο θεατρικό κοινό. Αυτή η διαπίστωση δεν αποτελεί λεκτική υπερβολή αφού ο 21ος αιώνας μας βρίσκει σε περίοδο όπου τα μνημόνια κυριαρχούν και η λιτότητα βασιλεύει. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως. Έτσι, με αφορμή την κατάρρευση και πτώχευση της Λήμαν Μπράδερς στις 12/9/2008, η εν λόγω τράπεζα μένει στην ιστορία ως το όροσημο της σύγχρονης οικονομικής κρίσης. Τα υπόλοιπα, λίγο πολύ, τα γνωρίζουμε. Το πώς φτάνουμε στο Σήμερα όμως έχει κι ένα παρελθόν. Και σ'αυτό το παρελθόν εστιάζουν το διερευνητικό βλέμμα τους οι συντελεστές. Διότι μέσα από την κεντρική ιστορία, μαθαίνει κανείς ότι ξετυλίγονται ένα σωρό άλλες, άλλοτε μικρότερες κι άλλοτε μεγαλύτερες ιστορίες που εξυφαίνουν, αποκαλύπτουν και φωτίζουν κομμάτια- συνδετικούς κρίκους που αφορούν την ανθρώπινη υπόσταση με τα πάθη και τις αδυναμίες της καθώς και όλα τα τεκταινόμενα που επηρεάζουν βαθύτατα το κοινωνικό γίγνεσθαι.





Μία και μόνο τράπεζα αρκούσε να “ θυσιαστεί” προκειμένου να μην πάρει ντόμινο στην κατρακύλα, άλλες τράπεζες ενδεχομένως δυνατότερες από εκείνη. Ίσως όμως καμία από αυτές να μην είχε σταθερές βάσεις όπως η Λήμαν.



Τρία αδέρφια καταφτάνουν στην Αμερική, το έτος 1844. Μην έχοντας τίποτα. Οικονομικοί μετανάστες από τη Γερμανία, ψάχνουν μια καλύτερη τύχη στην Αμερική, τη χώρα των ευκαιριών. Στα μισά του 19ου αιώνα, αποφασίζουν να ξεκινήσουν από το μηδέν με σκληρή δουλειά. Ξεκινούν ως μεταπωλητές βαμβακιού και συνεχίζουν ως πωλητές υφασμάτων. Η καριέρα τους ως μεσάζοντες φτάνει σε υψηλά επίπεδα καθ'ότι εκείνα τα χρόνια πρωτοεμφανιζόταν η έννοια διαμεσολάβηση σε εργασιακούς τομείς. Σιγά- σιγά, καταφέρνουν να τεθούν οι βάσεις για την οικοδόμηση γερών θεμελίων γύρω από την έννοια εμπιστοσύνη. Ναι, καλά ακούσατε. Η Λήμαν προσφέρει εμπιστοσύνη. Κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: πουλάει εμπιστοσύνη και εισπράττει εμπιστοσύνη. Κι έτσι, καταφέρνει να έχει όλο τον κόσμο στα πόδια της. Παραγωγοί και έμποροι οφείλουν ένα μεγάλο κομμάτι της ύπαρξής τους στη Λήμαν Μπράδερς. Ένας οικονομικός κολοσσός γεννιέται.



Η χρηματοπιστωτική τράπεζα επενδύσεων εξερευνά τα άδυτα μονοπάτια του χρηματιστηρίου της Γουόλ Στρητ.


Στα μέσα του 20ου αιώνα, κι ενώ η Λήμαν Μπράδερς έχει επιτύχει να εξασφαλίσει την εδραίωσή της στον κλάδο των οικονομικών, “χτυπάει” συναγερμό” το πρώτο κραχ που άλλαξε άρδην τον ρου της οικονομικής και κοινωνικής ιστορίας. Το ημερολόγιο δείχνει 24 Οκτωβρίου 1929. Η επέτειος της Μαύρης Πέμπτης της Γουόλ Στρητ έχει ήδη ξεκινήσει. Άνθρωποι σε πανικό, άνθρωποι σε οδυρμό, άνθρωποι σε ταραχή. Μέσα στο σούσουρο μαθαίνεται πως η παγκόσμια οικονομική ύφεση είναι πλέον γεγονός. Επρόκειτο να στιγματιστούν ζωές και να διαμορφωθεί εντελώς διαφορετικά το βιωτικό πλαίσιο της καθημερινότητας. Πολλοί τραπεζίτες αυτοκτονούν ενώ χρηματιστές συνεδριάζουν, προσπαθώντας να βρουν λύσεις στο πρόβλημα. Μετοχές και χρεόγραφα τίθενται προς πώληση, γεγονός που υπογραμμίζει την ασταθή βάση του Χρηματιστηρίου. Ό,τι ανεβαίνει, κατεβαίνει. Μια φούσκα, ξεφούσκωσε και παρέσυρε τον κόσμο από το ένα άκρο στο άλλο. Από τα πλούτη στην ένδεια.


Τι είναι αυτό που τόσο γοητεύει το θεατή στο άκουσμα οικονομικών θεμάτων;


Οι απαντήσεις είναι πολλές, τα επιχειρήματα ακόμα περισσότερα. Ξεκινώντας, όπως ανέφερα και παραπάνω, η Λήμαν Μπράδερς αποτελεί κομμάτι της νεότερης οικονομικής ιστορίας καθώς φτάνει μέχρι τα καθ'ημάς. Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι δύο στοιχεία γοητεύουν το θεατή σε αυτή την παράσταση. Τα σκηνικά και η μουσική.


Όσον αφορά τα σκηνικά, είναι πολυεργαλεία. Άλλοτε παίρνουν τη μορφή βαμβακοφυτείας, άλλοτε λειτουργούν ως θεόρατοι ουρανοξύστες, που εντυπωσιάζουν με το ύψος τους. Η Ευαγγελία Θεριανού έδωσε έμφαση στο σκηνικό, θέλοντας να δώσει ψευδαισθητική προοπτική των τοπίων. Στην κεντρική οθόνη της σκηνής βλέπουμε τους ουρανοξύστες και στη μέση να δεσπόζει το επιβλητικό Empire State Building, στην πόλη του Μανχάταν σε ύφος Αρτ Ντεκό. Η γεωμετρία συνυπάρχει με τη διακόσμηση, προσδίδοντας μια νέα έκφραση στην Αρχιτεκτονική.


Ο Θοδωρής Οικονόμου παίζει στο πιάνο νότες ράγκταϊμ και μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο. Η εύθυμη μουσική μας τοποθετεί στη στροφή του αιώνα και συγκεκριμένα στα πρώτα χρόνια που ο 20ος αιώνας δίνει το εναρκτήριο λάκτισμά του. Το Ragtime (1899-1917) αποτέλεσε το πρώτο στυλ τζαζ, χορευτικής ή οργανικής μουσικής κυρίως για σόλο πιάνο και λιγότερο για ορχήστρα. Αναπτύχθηκε ιδιαίτερα την περίοδο 1900-1915. Ο πιο διάσημος μουσικός και θεμελιωτής του ragtime θεωρείται ο Scott Joplin (24 Νοεμβρίου 1868- 1 Απριλίου 1917). Με χαρούμενες και θλιμμένες πινελιές, μας εισάγει στον κόσμο που μεταβαίνει από τη χαρά σε μια κατάσταση περισσότερο μελαγχολική ένεκα των δυσκολιών που επεφύλασσε η ζωή.


Τα κοστούμια της Κλαιρ Μπρέισγουελ φέρουν τον αέρα κομψότητας που συνάδει με την έννοια του καλοντυμένου και καθώς πρέπει- καλοστεκούμενου ανθρώπου.


Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος σκηνοθετεί την τριλογία των Λήμαν Μπράδερς, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του την κινηματογραφική αποτύπωση επί σκηνής. Στοίχημα το οποίο επετεύχθη. Αριστοτεχνικά, θέτει τους ηθοποιούς να αλληλοσυμπληρώνονται μεταξύ τους, εστιάζοντας στο άμεσο παίξιμο και όχι σε μια καθαυτό θεατρική ερμηνεία των εκάστοτε ρόλων. Οι ρόλοι παύουν να είναι ρόλοι. Γίνονται χαρακτήρες που μεταβάλλονται και μετουσιώνονται, ξεφεύγοντας από τις τυπικές επιταγές του κειμένου. Θα ήταν σημαντική παράλειψη αν δεν ανέφερα πως το κείμενο του Στέφανο Μασίνι αποτέλεσε τη βάση, το εφαλτήριο για τον κύριο Θεοδωρόπουλο να αναπτύξει σε εικόνες μια τριλογία ένδοξη, γεμάτη αίγλη. Όπως οι ομώνυμοι ήρωές της, θα ήθελαν να τη θυμόμαστε και να τη μνημονεύουμε. Ένα κείμενο γεμάτο απλότητα, που εξηγεί και φωτίζει πτυχές άγνωστες που άπτονται του τραπεζικού σύμπαντος. Μας καλωσορίζει στην οικονομική θεωρία με στοχευμένη φροντίδα. Στην τριλογία των Λήμαν Μπράδερς εισέρχεσαι ως υποψιασμένος θεατής και φεύγεις σαν θεατής γεμάτος γνώσεις και εμπειρίες. Η παράσταση είναι μια εμπειρία μυαλού, ταξίδι στο ρεαλισμό με πραγματιστικά στοιχεία και στιγμές γοητείας.





Οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη ολοκληρώνουν το σκηνικό παζλ. Με υποβλητικούς τόνους, δίδεται η αίσθηση της “σκηνικής πλάνης” καθώς πρόκειται για πραγματικά γεγονότα που ντύνονται με φαντασιακά/ ψευδαισθητικά στοιχεία . Ένα ζωντανό όνειρο που κινείται μεταξύ του άχρονου παρόντος με flashback στο παρελθόν μας καλεί να το βιώσουμε και να διατυπώσουμε, ο καθείς τη δική του άποψη.


Οι ηθοποιοί: Μάκης Παπαδημητρίου, Αργύρης Ξάφης και Μιχάλης Οικονόμου, έδωσαν συλλήβδην τον καλύτερο τους εαυτό ερμηνευτικά επί σκηνής. Ατάκα στην ατάκα, ο λόγος τους είχε ροή και υπόσταση. Άμεσοι και παραστατικοί, κατόρθωσαν να τραβήξουν την προσοχή και να συντηρήσουν αμείωτα το ενδιαφέρον του κοινού. Στην καλλιτεχνική φαρέτρα τους διαθέτουν: καθαρή άρθρωση, σωστό στήσιμο σώματος επάνω στη σκηνή, έκφραση και τόλμη να εξερευνούν ρόλους με δυναμική. Στοιχεία που κάθε ηθοποιός θα ζήλευε. Εντούτοις, αξίζουν όλο το χειροκρότημα και το θαυμασμό μας, τόσο για τον επαγγελματισμό όσο και για τις ικανότητές τους.



Η ταυτότητα της παράστασης


Η τριλογία των Λήμαν Μπράδερς


Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Συγγραφέας: Στέφανο Μασίνι

Ερμηνεύουν: Μάκης Παπαδημητρίου, Αργύρης Ξάφης, Μιχάλης Οικονόμου

Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού

Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ

Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης



στο Θέατρο Ιλίσια

Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2021

Τιμητικές Διακρίσεις που δόθηκαν στο Ένατο Ανεξάρτητο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Κινηματογραφικής Λέσχης Παύλου Παρασχάκη (2021)

 Ο Ένατος Θεσμός του Ανεξάρτητου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους πέρασε στα χρονικά της ιστορίας. Για πρώτη χρονιά, η Κινηματογραφική Λέσχη Παύλου Παρασχάκη, βρήκε τη στέγη της στο Δημοτικό Κινηματογράφο στην περιοχή του Ζωγράφου

Έτσι, την Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2021, το Σινέ Αλέκα άνοιξε τις πόρτες του και φιλοξένησε με μεγάλη χαρά, την εκδήλωση της απονομής των τιμητικών διακρίσεων στις παραγωγές που κατέθεσαν τη συμμετοχή τους στο Φεστιβάλ. Σε αυτό το σημείο, ας σημειωθεί ότι οι υποψήφιες παραγωγές για το έτος 2021 ήταν 28, με θεματολογία αντλημένη από την καθημερινότητα, με ενσωματωμένα στοιχεία πνευματικότητας, αισθαντικότητας, ζωντάνιας και ελπίδας. 

Ζούμε σε μια εποχή όπου τα πάντα ανατρέπονται και η μόνη σταθερότητα είναι η αβεβαιότητα, γεγονός που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Αυτό που αξίζει να διατηρηθεί, είναι η τέχνη σε όλες τις εκφάνσεις της, σε όλα τα μήκη και πλάτη της. Μέσα από τη δημιουργία, ο καλλιτέχνης παραμένει ζωντανός και η φωνή του γίνεται μέσο επικοινωνίας, μοχλός που εγείρει αφορμή για σκέψη, για προβληματισμό. Άλλωστε, η τέχνη είναι μια εναλλακτική θέαση της ζωής. Οι προτάσεις και οι θεματικές ποικίλλουν. Παρακολουθούμε, συζητάμε, συγκινούμαστε. Πάντως δε μένουμε αμέτοχοι παρά προχωράμε με έργο.


Στη βραδιά της τελετής απονομής των τιμητικών διακρίσεων του Ένατου Ανεξάρτητου Φεστιβάλ της Κινηματογραφικής Λέσχης Παύλου Παρασχάκη έδωσαν το παρόν, ηθοποιοί, φίλοι και απλοί θεατές.     Τη βραδιά παρουσίασαν: η θεατρολόγος Ελένη Αναγνωστοπούλου και ο ηθοποιός Σπύρος Κατηφόρης.

Ελένη Αναγνωστοπούλου-Σπύρος Κατηφόρης

Την εκδήλωση κάλυψαν οι χορηγοί επικοινωνίας: Εν. Παν (Ενώσεις Πολιτισμού και Ανάπτυξης), ΕΣΕΜΕ (Ένωση Συντακτών), Unesco Πειραιώς και Νήσων και International Action Art,Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος ο Ιλισός, Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού.



Το βραβείο Nick Yianneas για Καλύτερα Εφέ, απονεμήθηκε στο ζωγράφο- σκηνογράφο, Νίκο Ζαχόπουλο για την ταινία μικρού μήκους: "Diva Rena", έκθεση πορτραίτων μιας Κερκυραίας αρτίστας. Την απονομή έκανε ο δήμαρχος Ζωγράφου, κύριος Βασίλης Θώδας.
 
                                                 





Το βραβείο Καλύτερης Μουσικής, απονεμήθηκε στο Δημήτριο Γαϊτάνη για την ταινία μικρού μήκους: "Άδολο Μυστικό". Την απονομή έκανε ο δήμαρχος Ζωγράφου, κύριος Βασίλης Θώδας.



Το βραβείο Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας απονεμήθηκε στο Φίλιππο Μέμο για την ταινία μικρού μήκους: "Σ'αγαπώ".


Το βραβείο Καλύτερου Στίχου Τραγουδιού απονεμήθηκε στον Jerome Kaluta για την παρουσίαση του νέου του δίσκου με τον τίτλο: AfroGreco. Την απονομή έκανε ο αντιδήμαρχος Ζωγράφου, κύριος Δημήτρης Κολομπάτσος.


Το βραβείο Ανέστης Δαλέζης για Καλύτερο Μοντάζ απονεμήθηκε στον Δημήτριο Γαϊτάνη για την ταινία μικρού μήκους: "Ηθοποιός Σημαίνει". Την απονομή έκανε ο αντιπρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Παύλου Παρασχάκη, κύριος Λεονάρντο Θίμο.



Το βραβείο Καλύτερου Σεναρίου Αργύρης Θίμο απονεμήθηκε στον Νίκο Ψαρρό για την ταινία μικρού μήκους: "Ο Λεό και οι φίλοι του: Ένα νέο μέλος στην οικογένεια". Την απονομή έκανε ο αντιπρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Παύλου Παρασχάκη, κύριος Λεονάρντο Θίμο.





Το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας απονεμήθηκε στο Δημήτριο Γαϊτάνη για την ταινία μικρού μήκους: "Ηθοποιός Σημαίνει". Την απονομή έκανε ο σκηνοθέτης, κύριος Δημήτρης Κολλάτος.





Το Βραβείο Κοινού απονεμήθηκε στον Τάκη Κτενά για την ταινία μικρού μήκους: "Σ'αγαπώ".             Την απονομή έκανε ο πρόεδρος της Εν.Παν, κύριος Γιάννης Γαλάνης.





Απονεμήθηκε τιμητικό βραβείο στο σκηνοθέτη Θεόδωρο Μαραγκό για τη συνεισφορά του στην τέχνη και τον πολιτισμό.


Τιμητικό Βραβείο αφιερωμένο στη μνήμη του Τσάρλι Τσάπλιν


Τιμητικό Βραβείο στον πρωτοεμφανιζόμενο μουσικό καλλιτέχνη Good Job Nicky




Το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενης Ηθοποιού απονεμήθηκε στη Μαρίνα Χατζηγεωργίου για τη συμμετοχή της στην ταινία μικρού μήκους: " Σ'αγαπώ" του Τάκη Κτενά. Την απονομή έκανε ο ηθοποιός, κύριος Γιώργος Γιαννόπουλος.


                                                    







Το βραβείο Α΄ ανδρικής ερμηνείας απονεμήθηκε στον Γιώργο Τσικαλουδάκη για τη συμμετοχή του στην ταινία μικρού μήκους: "Θέατρο Άδειο/ Θεατράλεον". Την απονομή έκανε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Ένατου Ανεξάρτητου Φεστιβάλ και ηθοποιός, κύριος Γρηγόρης Κεδρηνός.


Η βραδιά είχε όμως και μια ευχάριστη έκπληξη. Ο αγαπημένος θεατρικός συγγραφέας των παιδιών, Λεωνίδας Τσιριγκούλης, έδωσε τιμητικούς επαίνους στους μικρούς πρωταγωνιστές που έδωσαν έναν αέρα αθωότητας στην ταινία: " Σ'αγαπώ" του Τάκη Κτενά.






















Το βραβείο Α΄ γυναικείας ερμηνείας απονεμήθηκε στη Βίκυ Δρίβα για τη συμμετοχή της στην ταινία μικρού μήκους: " Άδολο Μυστικό". Την απονομή έκανε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Ένατου Ανεξάρτητου Φεστιβάλ και ηθοποιός, κύριος Γρηγόρης Κεδρηνός.


Το βραβείο Β΄ γυναικείας ερμηνείας απονεμήθηκε στη Ντίνα Βούρτση για τη συμμετοχή της στην ταινία μικρού μήκους: " Σ'αγαπώ" του Τάκη Κτενά. Την απονομή έκανε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Ένατου Ανεξάρτητου Φεστιβάλ και ηθοποιός, κύριος Γρηγόρης Κεδρηνός.



Το βραβείο Β΄ ανδρικής ερμηνείας απονεμήθηκε στον Μιχάλη Μπάρλα για τη συμμετοχή του στην ταινία μικρού μήκους: " Σ'αγαπώ" του Τάκη ΚτενάΤην απονομή έκανε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Ένατου Ανεξάρτητου Φεστιβάλ και ηθοποιός, κύριος Γρηγόρης Κεδρηνός.










Μεγάλο Βραβείο ALiEN για Καλύτερη Παραγωγή της Χρονιάς για την ταινία μικρού μήκους: 3η θέση για το Θέατρο Άδειο/ Θεατράλεον.







Μεγάλο Βραβείο ALiEN για Καλύτερη Παραγωγή της Χρονιάς για την ταινία μικρού μήκους: 2η θέση για το Άδολο Μυστικό.




Μεγάλο Βραβείο ALiEN για Καλύτερη Παραγωγή της Χρονιάς για την ταινία μικρού μήκους: 1η θέση για το Σ'αγαπώ.




















Πέμπτη 12 Αυγούστου 2021

Δεκατέσσερα Χρόνια Ανεξάρτητης Καλλιτεχνικής Πορείας για την Κινηματογραφική Λέσχη Παύλου Παρασχάκη. (2007-2021)

 






Το Ένατο Ανεξάρτητο Φεστιβάλ της Κινηματογραφικής Λέσχης Παύλου Παρασχάκη, ανοίγει εκ νέου τις πόρτες του και υποδέχεται να φιλοξενήσει νέες καλλιτεχνικές παραγωγές που δημιουργήθηκαν κατά το έτος 2021.



Δύσκολοι καιροί με την πανδημία του Κορωνοϊού να βρίσκεται στο προσκήνιο, όμως δεν πτοεί τη θέληση και το μεράκι των δημιουργών να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να αφήσουν το δικό τους μοναδικό αποτύπωμα, είτε στη μουσική, είτε στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Από τον Παντελή Βούλγαρη και το Θεόδωρο Μαραγκό που άφησαν το στίγμα τους ως εξέχουσες προσωπικότητες στο χώρο της έβδομης τέχνης έως τα πρώτα βήματα της νέας γενιάς μουσικών και τραγουδιστών (Good Job Nicky, Jerome Kaluta), θα συναντήσουμε αξιόλογες παραγωγές που υποδηλώνουν ότι ο Πολιτισμός παραμένει ζωντανός κι έχει τη δύναμη να υπερνικά τα όποια εμπόδια που τυχόν εμφανίζονται.



Σε πείσμα των καιρών, απαντάμε στη θλίψη και στο γκρίζο με ισχυρή θέληση και χαμόγελο διότι στόχος είναι να διατηρήσουμε την καλλιτεχνική φλόγα άσβεστη και ισχυρή. Τι κι αν πολλοί είδαν τις επανεκτελέσεις με διερευνητική ματιά; Οι νέοι καλλιτέχνες έρχονται για να μας πουν ότι μια διασκευή μπορεί όχι μόνο να είναι εξίσου επιτυχημένη με το πρωτότυπο κομμάτι μα συνάμα να παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε συνάρτηση με την εποχή που ζουμε.



Είμαστε έτοιμοι να πάρουμε μια γεύση από τους στίχους του Σκιαθίτη ποιητή Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη και της στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, ιδωμένα με διαφορετική οπτική γωνία, ταξιδεύοντας αέναα στη ρωγμή του χρόνου. Εκεί όπου το συναίσθημα διοχετεύεται σε καλλιτεχνική έκφραση. Εκεί όπου οι άνθρωποι ζητούν να βρουν ξανά τον εαυτό τους και την ανθρωπιά τους.



Συμμετοχές στο 9ο Ανεξάρτητο Φεστιβάλ Μικρού Μήκους, Σειρών, Ντοκιμαντέρ Κινηματογραφικής Λέσχης «Παύλου Παρασχάκη»






  1. Σ’αγαπώ (μικρού μήκους 2021) Σενάριο-Σκηνοθεσία: Τάκης Κτενάς.

  2. Άδολο Μυστικό-Δημήτριος Γαϊτάνης του Λεονάρντο Θίμο (2021) Σενάριο: Ελένη Αναγνωστοπούλου.

  3. Honor Crimes του Χάρη Γεωργιάδη (2019) Σενάριο: Μαρία Κίτρα, Χάρης Γεωργιάδης.

  4. Whirling Desert - Iasi Ensemble των Ιάσωνα Ψαράκη και Νικόλα Γκίνη. (2020)

  5. Θέατρο Άδειο «Θεατράλεον» της Ελένης Αναγνωστοπούλου. (2020) Σκηνοθεσία: Λεονάρντο Θίμο.

  6. Van Ripper-ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ των Πέτρου Γκουντέλα και Ιωάννη Στεργίου (Van Ripper Bands Member) (2021)

  7. Ηθοποιός Σημαίνει του Λεονάρντο Θίμο (2021) Σκηνοθεσία: Δημήτριος Γαϊτάνης.

  8. Αυγερινός Σέρμπος-Να μ’αγαπάς (Official Music Video 2021)

  9. Κάτι Γραμμές – Δημήτριος Γαϊτάνης (2021) ) Μουσική: Βαγγέλης Μαραζάκης. Σκηνοθεσία: Δημήτριος Γαϊτάνης & Λεονάρντο Θίμο

  10. Αυγερινός Σέρμπος-Έσπασε η Αγάπη (Official Music Video 2021)

  11. Van Ripper- Έρως των Πέτρου Γκουντέλα και Ιωάννη Στεργίου (Van Ripper Bands Member) Στίχοι Ιωάννου Συκούτρη.

  12. Van Ripper- Né più mai των Πέτρου Γκουντέλα και Ιωάννη Στεργίου (Van Ripper Bands Member) Στίχοι: Ugo Foscolo. (2021)

  13. Rider Alone-Φωτεινή Ελπίδα του VerPhil (Φίλιππος Βεργίνης, Γιώργος Βουρλιώτης) (2021)

  14. Καλλιτέχνες εν Δράσει!!! των Ελένη Αναγνωστοπούλου, Αντωνίου-Σπυρίδωνα Αργυρού & Λεονάρντο Θίμο

  15. Lionder -Poetry Film by Lionder του Λέανδρου Καραϊσκάκη (2021)

  16. ALiEN PiCTURES STUDiO’s Trailer της Ελένης Αναγνωστοπούλου (2020) Σκηνοθεσία: Λεονάρντο Θίμο.

  17. Ασυναρτησία-Δημήτριος Γαϊτάνης (2021)

  18. Χαθήκαμε-Δημήτριος Γαϊτάνης (2021)

  19. VerPhil-Στο Μονοπάτι που πηγαίνεις (2020)

  20. Van Ripper-Το Ταξίδι του Πέτρου Γκουντέλα. Μουσική: Πέτρος Γκουντέλας και Ιωάννης Στεργίου (Van Ripper Bands Member)

  21. Jerome Kaluta Presents AFRO GRECO (Ντοκιμαντέρ Μουσικό 2021) Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γρηγοράκης.

  22. Από την Πολιτιστική, Καλλιτεχνική και Κοινωνική Έκρηξη το 1960, 1970, 1980 στην απόλυτη ξεφτίλα του σήμερα. (μικρού μήκους 2021) Αφήγηση-Σκηνοθεσία: Θεόδωρος Μαραγκός.

  23. DIVA ΡΕΝΑ: Η Αξέχαστη Κερκυραία Αρτίστα – Πορτραίτα του Νίκου Ζαχόπουλου. (μικρού μήκους 2021)

  24. Σαν τον Αητό-Χορωδία ΟΙ ΦΙΛΟΙ του Λεονάρντο Θίμο. (μουσικό δρώμενο 2021)

  25. Jerome Kaluta -Balisa Nga «Σου’πα μάνα» (Τσακώνικο τραγούδι 2021)

  26. Amazing Ligres Beach Cinematic Vlog Castaway gr.Crete του Alexandros Brax. (2021)

  27. Van Ripper-Πόθος Εραστή Μουσική: Πέτρος Γκουντέλας και Ιωάννης Στεργίου (Van Ripper Bands Member) Στίχοι: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. (2021)

  28. Ένα Πορτραίτο στην Άμμο-Ρένα Βλαχοπούλου - Πορτραίτα του Νίκου Ζαχόπουλου. (μικρού μήκους 2021)

  29. Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα – Ανδρέας Μάρκου Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου. Μουσική: Απόστολος Καλδάρας. Παίζει Μουσική ο Βαγγέλης Αβραμάκης. (2021)

  30. Φυλακισμένη Τέχνη- Ένα ντοκιμαντέρ του Θεόδωρου Μαραγκού. (2021)

  31. Jerome Kaluta – Ό,τι Θες (song 2021)

  32. Jerome Kaluta – Joy Sunday Morning (song 2021)

  33. Στις Φάμπρικες της Ξενιτιάς -Ανδρέας Μάρκου Στίχοι-Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης. Παίζει Μουσική ο Βαγγέλης Αβραμάκης. (2021)

  34. Το Πεπρωμένο μου Γίνε – Χρήστος Κάνναβος Στίχοι: DIM (ΝΤΙΜΗΣ) & Chris Cannavos. (2019)

  35. Ο Λεό & οι Φίλοι του: Ένα Νέο Μέλος στην Οικογένεια – Κείμενο-Σκηνοθεσία: Νίκος Ψαρρός (2018)

  36. Χίλιες Βαθειές Ανάσες της Ιωάννας Καρυστιάνη. (project υποκριτικής ερμηνείας 2019) Ερμηνεία: Χρήστος Κάνναβος, Στέλλα Νικολαϊδου. Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης.

  37. Επανερμηνεία του τραγουδιού «Ακροβατώ» με τον Χρήστο Κάνναβο (video song 2020) Στιχουργός:Λευτέρης Χαψιάδης. Συνθέτης:Πάνος Καπίρης.

  38. Borek feat Jerome Kaluta – ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ Mami (Official Music video clip 2021) Directed by Danny Ntarlas.


Εκτός Συναγωνισμού:

  • Get A Life (μικρού μήκους 2021) Σενάριο-Σκηνοθεσία: Γιάννης Φωτεινός.

  • «Αλλαγές της Εφηβείας στο Περιβάλλον του Κορωνοϊού. / Πώς αντιδρά ένας έφηβος σε μια κλειστοφοβική κατάσταση πανδημίας;» (ντοκιμαντέρ 2021) Επιμέλεια κειμένων και σκηνοθεσία της Ελένης Αναγνωστοπούλου.



Κατηγορίες:

1.       Βραβείο Κοινού

Υποψηφιότητες:

1.1.   Άδολο Μυστικό-Δημήτριος Γαϊτάνης (μικρού μήκους μουσικό δρώμενο 2021), Σκηνοθεσία: Λεονάρντο Θίμο

1.2.   Σ’αγαπώ (Μικρού Μήκους 2021) Σενάριο-Σκηνοθεσία: Τάκης Κτενάς

1.3.   Φυλακισμένη Τέχνη (μικρού μήκους ντοκιμαντέρ) Σενάριο-Σκηνοθεσία: Θεόδωρος Μαραγκός

1.4.   Ηθοποιός Σημαίνει-Λεονάρντο Θίμο, Δημήτριος Γαϊτάνης (μικρού μήκους μουσικό δρώμενο 2021), Σκηνοθεσία: Δημήτριος Γαϊτάνης

1.5.   Το Θέλεις MAMI – Borek ft JEROME KALUTA (official music videoclip 2021), Σκηνοθεσία: Danny Ntarlas

1.6.   Jerome Kaluta Presents AFRO GRECO (Ντοκιμαντέρ Μουσικό 2021) Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γρηγοράκης.

2.       Βραβείο Καλύτερου στίχου τραγουδιού

Υποψηφιότητες:

2.1.   Πόθος Εραστής – Van Ripper (μουσικό βιντεοκλίπ)  Στίχοι: Αλεξανδρος Παπαδιάμαντης

2.2.   Rider Alone – Φωτεινή Ελπίδα (μουσικό βιντεοκλίπ) Στίχοι: Γιώργος Βουρλιώτης (Rider Alone)

2.3.   Jerome Kaluta Presents AfroGreco (παρουσίαση δίσκου Docufestival) Στίχοι τραγουδιών: Jerome Kaluta

2.4.   Ηθοποιός Σημαίνει-Λεονάρντο Θίμο, Δημήτριος Γαϊτάνης (μικρού μήκους μουσικό) Στίχοι: Λεονάρντο Θίμο

2.5.   Whirling Desert - Iasi Ensemble (μικρού μήκους μουσικό) Στίχοι: Ιάσωνας Ψαράκης

2.6.   Van Ripper- Έρως (μουσικό βιντεοκλίπ 2021) των Πέτρου Γκουντέλα και Ιωάννη Στεργίου (Van Ripper Bands Member)  Στίχοι: Ιωάννου Συκούτρη.

3.       Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας

Υποψηφιότητες:

1.1.   Danny Ntarlas για το μουσικό βιντεοκλίπ Borek feat Jerome Kaluta – ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ Mami

1.2.   Λεονάρντο Θίμο για το μουσικό δρώμενο Άδολο Μυστικό-Δημήτριος Γαϊτάνης

1.3.   Ιάσωνας Ψαράκης & Νικόλας Γκίνης για το μουσικό δρώμενο Whirling Desert - Iasi Ensemble

1.4.   Δημήτριος Γαϊτάνης για το μουσικό δρώμενο Ηθοποιός Σημαίνει

1.5.   Νίκος Ψαρρός για την ταινία μικρού μήκους Ο Λεό & οι Φίλοι του: Ένα Νέο Μέλος στην Οικογένεια

1.6.   Χάρης Γεωργιάδης για την ταινία μικρού μήκους Honor Crimes, Εγκλήματα Τιμής

4.       Βραβείο Καλύτερης Διεύθυνσης Φωτογραφίας

Υποψηφιότητες:

4.1.   Tuo Ji για το μουσικό δρώμενο Whirling Desert - Iasi Ensemble

4.2.   Philip Memo για την ταινία μικρού μήκους Σ’αγαπώ

4.3.   Νίκος Ψαρρός για την ταινία μικρού μήκους Ο Λεό & οι Φίλοι του: Ένα Νέο Μέλος στην Οικογένεια

4.4.   Δημήτριος Γαϊτάνης για το μουσικό δρώμενο Κάτι Γραμμές

4.5.   Romnick Palo για το μουσικό βιντεοκλίπ Borek feat Jerome Kaluta – ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ Mami

5.       Βραβείο ΑΝΕΣΤΗΣ ΔΑΛΕΖΗΣ για το Καλύτερο Μοντάζ

Υποψηφιότητες:

1.1.   Επαμεινώνδας Γεωργούλιας για το ντοκιμαντέρ Φυλακισμένη Τέχνη

1.2.   Danny Ntarlas για το μουσικό βιντεοκλίπ Borek feat Jerome Kaluta – ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ Mami

1.3.   Ιάσωνας Ψαράκης & Νικόλας Γκίνης για το μουσικό δρώμενο Whirling Desert - Iasi Ensemble

1.4.   Δημήτριος Γαϊτάνης για το μουσικό δρώμενο Ηθοποιός Σημαίνει

1.5.   Νίκος Ψαρρός για την ταινία μικρού μήκους Ο Λεό & οι Φίλοι του: Ένα Νέο Μέλος στην Οικογένεια

1.6.   Χάρης Γεωργιάδης για την ταινία μικρού μήκους Honor Crimes, Εγκλήματα Τιμής

6.      Βραβείο ARGYRIS THIMO για Καλύτερο Σενάριο

Υποψηφιότητες:

1.1.   Νίκος Ψαρρός για την ταινία μικρού μήκους Ο Λεό & οι Φίλοι του: Ένα Νέο Μέλος στην Οικογένεια

1.2.   Χάρης Γεωργιάδης, Μαρία Ν. Κίτρα για την ταινία μικρού μήκους Honor Crimes, Εγκλήματα Τιμής

1.3.   Τάκης Κτενάς για την ταινία μικρού μήκους Σ’αγαπώ

1.4.   Ιωάννα Καρυστιάνη για το θεατρικό μονόλογο  Χίλιες Βαθιές Ανάσες

1.5.   Θεόδωρος Μαραγκός για το ντοκιμαντέρ Φυλακισμένη Τέχνη

7.       Βραβείο Καλύτερης Μουσικής

Υποψηφιότητες:

1.1.   Ιάσωνας Ψαράκης & Νικόλας Γκίνης για το μουσικό δρώμενο Whirling Desert - Iasi Ensemble

1.2.   Αλέξανδρος Μεταλληνός για την ταινία μικρού μήκους Honor Crimes, Εγκλήματα Τιμής

1.3.   Jerome Kaluta, Νίκος Αναστασιάδης, Βίκτωρ Κουλουμπής, Οδυσσέας Αποστολόπουλος, Μιχάλης Καραγιάννης, Χρήστος Σπηλιωτόπουλος για το Τσακώνικο τραγούδι Balisa Nga «Σουπα μάνα»

1.4.   Βαγγέλης Μαράζακης για το μουσικό δρώμενο Κάτι Γραμμές

1.5.   Δημήτριος Γαϊτάνης για το μουσικό δρώμενο Άδολο Μυστικό

1.6.   Στάθης Μαραγκός για το ντοκιμαντέρ Φυλακισμένη Τέχνη

8.      Βραβείο Ερμηνείας

Υποψηφιότητες:

Αντρικής Ερμηνείας:

1.1.   Αντώνης-Σπυρίδωνας Αργυρός για το δρώμενο ALiEN PiCTURES STUDiOs Trailer

1.2.   Γιώργος Τσικαλουδάκης για την ταινία μικρού μήκους Θέατρο Άδειο «Θεατράλεον»

1.3.   Λέανδρος Καραϊσκάκης για την ταινία μικρού μήκους Lionder-Περιμένω Poetry Film

1.4.   Μικέλ Μπάρλας για την ταινία μικρού μήκους Σ’αγαπώ

1.5.   Αυγερινός Σέρμπος για το μουσικό τραγούδι Να μ’αγαπάς

1.6.   Ανδρέας Μάρκου για το μουσικό τραγούδι Στις Φάμπρικες τις Ξενιτιάς

 

Γυναικείας Ερμηνείας:

1.1.   Βίκυ Δρίβα για το μουσικό δρώμενο Άδολο Μυστικό

1.2.   Kehua Li για το μουσικό δρώμενο Whirling Desert - Iasi Ensemble

1.3.   Κατερίνα Καστάνη για την ταινία μικρού μήκους Honor Crimes, Εγκλήματα Τιμής

1.4.   Ντίνα Βούρτση για την ταινία μικρού μήκους Σ’αγαπώ

1.5.   Στέλλα Νικολάϊδου για το θεατρικό μονόλογο  Χίλιες Βαθιές Ανάσες

1.6.   Κατερίνα Πολέμη για το μουσικό ντοκιμαντέρ Jerome Kaluta Presents AFRO GRECO

9.      Βραβείο NICK YIANNEAS για καλύτερα Εφέ (Εις Μνήμην)

Υποψηφιότητες:

1.1.   Δημήτριος Γαϊτάνης για το μουσικό δρώμενο Κάτι Γραμμές

1.2.   ΝίκΟς Χατζόπουλος για τα πορτρέτα DIVA ΡΕΝΑ: Η Αξέχαστη Κερκυραία Αρτίστα

1.3.   Φίλιππος Βεργίνης (VerPhil) για το μουσικό βιντεοκλίπ Φωτεινή Ελπίδα

1.4.   Λεονάρντο Θίμο για το δρώμενο ALiEN PiCTURES STUDiO’s Trailer

1.5.   Mariam Croitoru, Taryn Elliott, Ruvim Miksanskiy, Wolfgang Lanper για το μουσικό βιντεοκλίπ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ

1.6.   Alexander Brax για το μικρού μήκους Amazing Ligres Beach Cinematic Vlog Castaway gr.Crete

 

 

10.GRAND PRIZE ALiEN για την Καλύτερη Παραγωγή της Χρονιάς.

1.1.   Σ’αγαπώ (μικρού μήκους 2021) Σενάριο-Σκηνοθεσία: Τάκης Κτενάς.

1.2.   Άδολο Μυστικό-Δημήτριος Γαϊτάνης (μουσικό δρώμενο 2021) Σε σκηνοθεσία του Λεονάρντο Θίμο. Σενάριο: Ελένη Αναγνωστοπούλου.

1.3.   Honor Crimes, Εγκλήματα Τιμής (μικρού μήκους 2019)  Σε σκηνοθεσία του Χάρη Γεωργιάδη. Σενάριο: Μαρία Κίτρα, Χάρης Γεωργιάδης.

1.4.   Whirling Desert - Iasi Ensemble (μουσικό δρώμενο 2020) Σε σκηνοθεσία των Ιάσωνα Ψαράκη και Νικόλα Γκίνη.

1.5.   Θέατρο Άδειο «Θεατράλεον» (μικρού μήκους 2020) της Ελένης Αναγνωστοπούλου. Σκηνοθεσία: Λεονάρντο Θίμο.

1.6.   Van Ripper-ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ (μουσικό βιντεοκλίπ 2021) των Πέτρου Γκουντέλα και Ιωάννη Στεργίου (Van Ripper Bands Member)

1.7.   Ηθοποιός Σημαίνει (μουσικό δρώμενο 2021) του Λεονάρντο Θίμο. Σκηνοθεσία: Δημήτριος Γαϊτάνης.

1.8.   Αυγερινός Σέρμπος-Να μαγαπάς (Official Music Video 2021)

1.9.   Κάτι Γραμμές – Δημήτριος Γαϊτάνης (μουσικό δρώμενο 2021)  Μουσική: Βαγγέλης Μαραζάκης. Σκηνοθεσία: Δημήτριος Γαϊτάνης & Λεονάρντο Θίμο

1.10.                    Αυγερινός Σέρμπος-Έσπασε η Αγάπη (Official Music Video 2021)

1.11.                    Van Ripper- Έρως (μουσικό βιντεοκλίπ 2021) των Πέτρου Γκουντέλα και Ιωάννη Στεργίου (Van Ripper Bands Member)  Στίχοι: Ιωάννου Συκούτρη.

1.12.                    Van Ripper- Né più mai (μουσικό βιντεοκλίπ 2021) των Πέτρου Γκουντέλα και Ιωάννη Στεργίου (Van Ripper Bands Member) Στίχοι: Ugo Foscolo.

1.13.                    Rider Alone-Φωτεινή Ελπίδα (μουσικό βιντεοκλίπ 2021)  Σκηνοθεσία: Φίλιππος Βεργίνης. Στίχοι: Γιώργος Βουρλιώτης.

1.14.                    Lionder Περιμένω -Poetry Film by Lionder (μικρού μήκους 2021) του Λέανδρου Καραϊσκάκη.

1.15.                    ALiEN PiCTURES STUDiO’s Trailer της Ελένης Αναγνωστοπούλου (θεατρικό δρώμενο 2020) Σκηνοθεσία: Λεονάρντο Θίμο.

1.16.                    Jerome Kaluta Presents AFRO GRECO (Ντοκιμαντέρ Μουσικό 2021) Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γρηγοράκης.

1.17.                    DIVA ΡΕΝΑ: Η Αξέχαστη Κερκυραία Αρτίστα – Πορτραίτα του Νίκου Ζαχόπουλου. (μικρού μήκους 2021) Επιμέλεια Βίντεο: Αντώνιος-Σπυρίδωνας Αργυρός.

1.18.                    Jerome Kaluta -Balisa Nga «Σουπα μάνα» (Τσακώνικο τραγούδι 2021)

1.19.                    Amazing Ligres Beach Cinematic Vlog Castaway gr.Crete του Alexandros Brax. (μικρού μήκους 2021)

1.20.                    Van Ripper-Πόθος Εραστή (μουσικό βιντεοκλίπ 2021) Μουσική: Πέτρος Γκουντέλας και Ιωάννης Στεργίου (Van Ripper Bands Member) Στίχοι: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.  

1.21.                    Φυλακισμένη Τέχνη (μικρού μήκους 2021) Ένα ντοκιμαντέρ του Θεόδωρου Μαραγκού.

1.22.                    Jerome Kaluta – Ό,τι Θες (song 2021)

1.23. Jerome Kaluta – Joy Sunday Morning (song 2021)

1.24.                    Στις Φάμπρικες της Ξενιτιάς -Ανδρέας Μάρκου (song 2021) Στίχοι-Μουσική: Θόδωρος Δερβενιώτης. Παίζει Μουσική ο Βαγγέλης Αβραμάκης.

1.25.                    Ο Λεό & οι Φίλοι του: Ένα Νέο Μέλος στην Οικογένεια (μικρού μήκους 2019) Κείμενο-Σκηνοθεσία: Νίκος Ψαρρός

1.26.                    Χίλιες Βαθειές Ανάσες της Ιωάννας Καρυστιάνη. (project υποκριτικής ερμηνείας 2019) Ερμηνεία: Χρήστος Κάνναβος, Στέλλα Νικολαϊδου. Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης.

1.27.                    Borek feat Jerome Kaluta – ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ Mami (Official Music video clip 2021) Directed by Danny Ntarlas. Στίχοι: Jerome Kaluta

 

Προβολές Πανόραμα (Εκτός Συναγωνισμού):

1.1.   Get A Life (μικρού μήκους 2021) Σενάριο-Σκηνοθεσία: Γιάννης Φωτεινός.

1.2.   Καλλιτέχνες εν Δράσει!!! των Ελένη Αναγνωστοπούλου, Αντωνίου-Σπυρίδωνα Αργυρού & Λεονάρντο Θίμο.

1.3.   «Αλλαγές της Εφηβείας στο Περιβάλλον του Κορωνοϊού. / Πώς αντιδρά ένας έφηβος σε μια κλειστοφοβική κατάσταση πανδημίας;» (ντοκιμαντέρ 2021) Επιμέλεια κειμένων και σκηνοθεσία της Ελένης Αναγνωστοπούλου.

1.4.   Σαν τον Αητό-Χορωδία ΟΙ ΦΙΛΟΙ . (μουσικό δρώμενο 2021) Στίχοι και σκηνοθεσία του Λεονάρντο Θίμο.

1.5.     Χαθήκαμε-Δημήτριος Γαϊτάνης (μουσικό βιντεοκλίπ 2021)

1.6.     VerPhil-Στο Μονοπάτι που πηγαίνεις (μουσικό βιντεοκλίπ 2020)

1.7.   Van Ripper-Το Ταξίδι (μουσικό βιντεοκλίπ 2021) του Πέτρου Γκουντέλα. Μουσική: Πέτρος Γκουντέλας και Ιωάννης Στεργίου (Van Ripper Bands Member)

1.8.   Από την Πολιτιστική, Καλλιτεχνική και Κοινωνική Έκρηξη το 1960, 1970, 1980 στην απόλυτη ξεφτίλα του σήμερα. (μικρού μήκους 2021) Αφήγηση-Σκηνοθεσία: Θεόδωρος Μαραγκός.

1.9.   Ένα Πορτραίτο στην Άμμο-Ρένα Βλαχοπούλου (μικρού μήκους 2021) Πορτραίτα του Νίκου Ζαχόπουλου.

1.10.                    Αν είναι η Αγάπη Έγκλημα – Ανδρέας Μάρκου (song 2021) Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου. Μουσική: Απόστολος Καλδάρας. Παίζει Μουσική ο Βαγγέλης Αβραμάκης.









ΣΠΕΣΙΑΛ ΒΡΑΒΕΙΑ/SPECIAL PRIZES:

Golden Prize Alien-Outstanding Contribution in Comedy/Ειδικό Τιμητικό Alien-Για την Συνεισφορά στην Κωμωδία: 

Charlie Chaplin (1889-1977)












Golden Prize Alien-Outstanding Contribution in Comedy: Charlie Chaplin (1889-1977)


Special Prize for their Contribution in Editing, Cinematography, Ideas and writings, Directing and Producing/Τιμητικό Βραβείο για την συνεισφορά τους στο Μοντάζ, στην Φωτογραφία, στην υλοποίηση της ιδέας, στην Σκηνοθεσία και στην Παραγωγή:





δίδεται στον σκηνοθέτη Θεόδωρο Μαραγκό

Best Video Film Franchise
Given/Δίδεται: From-Από 2014

Ed Wood Prize for Filmmaker-Worst Production of the Year/Ed Wood Βραβείο Δημιουργίας για την Χειρότερη Παραγωγή της Χρονιάς

Given/Δίδεται: From-Από 2014

Ασυναρτησία-Δημήτριος Γαϊτάνης (2021)

Στον Δημήτριο Γαϊτάνη για τις ασυνάρτητες ασυναρτησίες του τραγουδιού.

 

Το Πεπρωμένο μου Γίνε – Χρήστος Κάνναβος

Στίχοι: DIM (ΝΤΙΜΗΣ) & Chris  Cannavos. (2019)

Στους Χρήστο Κάνναβο και Ντίμη για το πιο υπερτιμημένο Rap στην ιστορία της RnB Μουσικής Βιομηχανίας.


New Artist Prize/Ειδικό Βραβείο: Νέος Καλλιτέχνης

Given/Δίδεται: From-Από 2016



Good Job Nicky



Καλλιτεχνικός Διευθυντής:








ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΕΔΡΗΝΟΣ

(ηθοποιός θεάτρου και κινηματογράφου)


Μέλη Κριτικής Επιτροπής:


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΛΟΥΛΟΣ (μουσικοσυνθέτης, επένδυση μουσικής κινηματογραφικής ταινίας,  κινηματογραφιστής, σκηνοθέτης ταινιών μικρού μήκους), ΕΛΕΝΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ (θεατρολόγος, στιχουργός), ΖΩΗ ΓΚΑΪΔΑΤΖΗ (συγγραφέας, εισηγήτρια του καλλιτεχνικού ρεύματος: "Poetry Construction"), ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΕΔΡΗΝΟΣ (ηθοποιός θεάτρου και κινηματογράφου), ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΕΡΑΜΒΕΛΙΩΤΑΚΗΣ (παραγωγός, καλλιτέχνης), ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΣΟΥΛΔΑΤΟΣ (Κινηματογραφιστής), ΣΠΥΡΟΣ ΓΚΟΖΗΣ (Μοντέρ,γραφίστας), ΖΗΖΗ ΡΟΥΜΠΙΝΗ (ηθοποιός, χορογράφος), ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΡΑΣ (στιχουργός), ΛΑΖΑΡΟΣ ΜΑΝΩΛΑΚΑΚΗΣ (κινηματογραφιστής), ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (Στιχουργός, καλλιτέχνης), ΗΛΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (ιδιοκτήτης κέντρου "ΣΦΕΝΤΟΝΑ"), ΡΟΥΛΑ ΒΑΡΑΓΚΑ (Εμψυχώτρια, καλλιτέχνης)

Ιδρυτές: ΑΝΕΣΤΗΣ ΔΑΛΕΖΗΣ-ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ ΘΙΜΟ

Επίτιμα Μέλη:



ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΑΤΣΑΔΡΑΜΗΣ











ΣΠΥΡΟΣ ΧΟΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗΣ
(Ηθοποιός-σκηνοθέτης)





***Όλες οι παραγωγές είναι διαθέσιμες στην επίσημη ομάδα Φίλοι Κινηματογραφικής Λέσχης Παύλου Παρασχάκη στο Facebook:

https://www.facebook.com/groups/indiecineartclub



Τιμούμε την τέχνη και τον πολιτισμό κι επιβραβεύουμε τον κόπο των νέων Δημιουργών και τους ευχόμαστε πολλές επιτυχίες και να συνεχίσουν τις δημιουργίες τους.


Κινηματογραφική Λέσχη "Παύλου Παρασχάκη" 2007-2021



***Η Κινηματογραφική Λέσχη Παύλου Παρασχάκη με μια 14ετή πορεία στο χώρο της τηλεόρασης, της βιντεοκασέτας και του Κινηματογράφου εντάχθηκε στον Κυβερνοχώρο του Διαδικτύου. Λόγω της πανδημίας COVID- 19 συνεχίζει να προβάλλει τις καλλιτεχνικές της δημιουργίες διαδικτυακά με στόχο να υποστηρίζει τους νέους Δημιουργούς στα πρώτα τους βήματα.










"Η 9η Απονομή είναι αφιερωμένη στην μνήμη του πατέρα μου Αργύρη "Γκίκα" Θίμο (1959-2020)."



Με εκτίμηση,

Το Δ.Σ. Της Κινηματογραφικής Λέσχης "Παύλου Παρασχάκη"



Αντιπρόεδροι:

ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ ΘΙΜΟ

ΑΝΤΩΝΙΟΣ- ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΑΡΓΥΡΟΣ



Ένα δράμα με πρωταγωνιστές δύο λικέρ κι ένα ουίσκι: ένα φιλμ νουάρ για δυνατούς λύτες. “Άγνωστοι στο τρένο” στο θέατρο Αγγέλων Βήμα

  Οι Άγνωστοι στο τρένο, ένα έργο εμπνευσμένο από το διαχρονικό φιλμ νουάρ, με ψυχολογικές προεκτάσεις, έρχεται να συνταράξει τα νερά της φε...